El Cojo de Bilbao (De Kreupele van Bilbao)
Vicente Blanco was geen gewone atleet. Hij werkte in de staalfabrieken van Baskenland en verloor daar bij twee verschillende ongelukken een groot deel van de functies in zijn voeten. Hij liep met grote moeite, maar ontdekte dat hij op een fiets nauwelijks last had van zijn handicap. Hij was goed, heel goed; Vincente won het allereerste Spaanse kampioenschap wielrennen in 1908 en deed dat nogmaals in 1909.
In 1910 besloot hij dat hij mee wilde doen aan de Tour de France. Er was echter één probleem: de Spaanse kampioen had geen geld, geen team en geen vervoer naar de start in Parijs.
De "pre-Tour" van 1.000 kilometer
Terwijl de grote sterren met de trein naar Parijs reisden, stapte Blanco in Bilbao op zijn zware, versnellingsloze fiets. Hij vertrok onder luid gejuich van zijn collega-staalarbeiders.
-
Hij fietste ruim 1.000 kilometer van Bilbao naar Parijs.
-
Hij sliep langs de weg en at wat hij kon vinden.
-
Toen hij eindelijk in Parijs aankwam, was hij volledig uitgeput en letterlijk uitgehongerd.
Een zwerver wil zich inschrijven
Toen Vincente zich meldde bij de organisatie, zagen ze een man die eruitzag als een zwerver. Hij was broodmager, zat onder het stof en zijn voeten waren misvormd. De legende gaat dat hij bij de inschrijving alleen maar zei:
"Ik ben hier om te laten zien dat de Basken niet alleen goed kunnen werken, maar ook kunnen lijden."
De race zelf
Helaas was de Tour van 1910 de eerste editie die de Pyreneeën introduceerde (met de beruchte Tourmalet). Blanco, die al een hele Tour in zijn benen had voordat de wedstrijd überhaupt begon, startte de eerste etappe.
Hij kwam uren na de winnaar aan, buiten de tijdslimiet. De combinatie van zijn handicap, de honger die hij tijdens zijn reis naar Parijs had geleden en de brute wegen was te veel. Hij werd uit de strijd genomen, maar zijn verhaal werd een legende. Hij had de harten van het publiek gestolen door simpelweg op te komen dagen na een reis die zwaarder was dan de koers zelf.
De 'vader' van het Spaanse wielrennen
Vincente Blanco - El Cojo de Bilbao - is een typisch voorbeeld van het wielrennen uit die dagen. Het was toen nog een sport die niet draaide om aerodynamica, wattages, trainingsschema's, hotels en luxe touringcars. Het ging om pure overlevingsdrang. In Spanje wordt Vincente nog steeds geëerd als de "vader" van het Spaanse wielrennen. Hij won het eerste Spaanse kampioenschap en was de eerste Spaanse deelnemer aan de Tour de France. In 1957 overleed deze Spaanse wielerheld op 73-jarige leeftijd.
